De Nederlandse omstandersblik wanneer je kinderen zich gedragen als aapjes

De Nederlandse omstandersblik wanneer je kinderen zich gedragen als aapjes
oktober 27, 2017 Sharon
In mama

Ik ben net terug van 2 jaar Amerika. Of het volgende verhaal voor heel Amerika geldt, durf ik niet te zeggen. Wél waar ik woonde. Sommige cultuurverschillen zijn duidelijk merkbaar, vooral hoe er met kinderen omgegaan wordt en hoe er naar kinderen omgekeken wordt.

In Amerika deed ik (uiteraard) regelmatig boodschappen. En vanaf het begin viel het me op dat dat daar mag. Je mag je kinderen meenemen de straat op en mensen zijn ontzettend vriendelijk, praatgraag, complimenterend en genadig voor ouders met jonge kinderen. Hoe vaak ik niet die lieve glimlach heb gezien als mijn kind dacht dat ‘ie een aapje was. Hoe vaak heb ik niet excuses aangeboden en kreeg ik te horen, ‘oh please, you’re fine, I’ve been there!’. Of ‘you’re good, I have 5! I knoooow what it’s like’. Ik voelde met de dag prettiger, zekerder en meer op m’n gemak in de supermarkt.

Natuurlijk is het belangrijk om je kinderen de regels van de supermarkt te leren, maar er is liefde en genade als mijn kind besloot een aapje te zijn.

Bij het afrekenen maakte de kassajuffrouw of kassameneer altijd een praatje met mijn kind. Mensen in de supermarkt praatten tegen ze. ‘Oh, ben je lekker boodschappen aan het doen?’. Of ‘Ik zie dat jij mama heel goed helpt!’. Het werd een soort sociale gebeurtenis, en ik zag dat mijn kinderen zich thuis voelden en het leuk vonden. Ze gingen zelf ook random met mensen praten. En mensen vonden dat ALTIJD leuk. Waren altijd vriendelijk en namen altijd de tijd om even een peuterpraatje te maken. Jong en oud. En je hoeft nooit te blijven hangen, want in Amerika is een korte uitwisseling helemaal ok. Je hoeft niet meteen 10 minuten te blijven staan om met een vreemd persoon te praten, in de hoop dat je er ooit nog vanaf komt.

Als klapper op de vuurpijl werd me vaak gevraagd of ik hulp nodig had om mijn boodschappen naar de auto te brengen, vooral als de kinderen aapjes waren, ik veel boodschappen had, of wanneer het regende. Dan liepen ze mee met een paraplu. Ze vonden het belangrijker dat de moeders hun kinderen handjes konden geven zodat ze veilig konden oversteken, zonder dat je met je boodschappen zat te rotzooien. Het hoefde niet, maar het mocht.

Deze service werd vooral gevraagd bij jonge moeders met kinderen (en zwangeren) en oudere mensen.

Ik was helemaal gewend aan de korte, sociale praatjes, de genade, de knikkende en oprechte glimlachen en bemoedigende blikken. Tot één keer, in de zomer vorig jaar. Mijn zoon was een aapje met zijn kleine karretje en ondanks vele uren oefenen besloot hij te botsen tegen een grote kar. Ik bood zoals gewoon mijn excuses aan en ging met mijn zoon praten, terwijl ik net tussendoor de blik opving van de karretjesbestuurder.

Een volwassen jongen, met De Blik. De Blik die ik al een jaar niet had gezien. De Nederlandse Blik. De Blik die zegt Houd Je Kinderen Bij Je. Waarom Heb Je Je Kinderen Niet Onder Controle. Die Blik.

Ik nam me voor dat ik het vast verkeerd gezien had en dat dat mijn invulling was, dus ik sprak met mijn aapje en we gingen verder. Even later hoorde ik een vrouw Nederlands praten in de supermarkt en sprak ik haar aan, want dat deed ik daar. Ze waren op doorreis met haar vriend. De vriend kwam tevoorschijn en het was de jongen met De Blik. En het eerste wat hij zei was: oh jij bent die waarvan de kinderen rondrennen en tegen mijn kar botsen.

Jep.

Dit is de enige keer dat ik Nederlanders in de supermarkt ben tegengekomen en de enige keer in 2 jaar tijd dat ik De Blik gezien heb.

Inmiddels zijn we terug en zie ik De Blik weer overal. Dankzij mijn ervaring kan De Blik me wat. Maar joh, wat kan de wereld toch gezelliger zijn zonder!

Sindsdien oefen ik mijn Amerikaanse blik. Veel leuker, veel gezelliger, veel liefdevoller, veel meer acceptatie en veel meer genade. Het is een mooi iets om het goede in iemand te zien 🙂

ps. niet elke supermarkt is zoals ik beschreef, maar waar ik naartoe ging wel 🙂

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*