Ook suiker kan je vriend zijn

Ook suiker kan je vriend zijn
oktober 16, 2017 Sharon
In voeding

Wat ik vandaag ga schrijven, heb je misschien ooit anders van mij gelezen. Ook ik dacht eerst anders over dit onderwerp en door de jaren heen heb ik mijn visie aangepast. Voor mij is dat een stukje proces, waarbij ik heel goed weet dat ‘mijn weg’ niet de enige weg of de beste weg is, want dat is gewoon niet zo. Onderdeel van proces is af en toe inzien dat je (achteraf gezien) ergens halverwege was blijven steken en nog een paar stappen verder had moeten/kunnen maken.

Nu neem ik vandaag de tijd iets van dat proces uit te leggen. Iedereen heeft z’n eigen proces en daarin leer je over jezelf. Dat is waardevol en dat mag je meenemen. Vaak leren we veel meer over onszelf dan we denken.

Als we iets nieuws ontdekken, zijn we geneigd van het ene ongezonde extreem in de andere ongezonde extreem te duiken, zonder dat dat echt nodig is. Denk aan brood. Opeens kwamen er berichten dat we te veel brood eten (ongeacht of dit waar is), en voor sommigen is het dan logisch om helemaal geen brood meer te eten. Dat is niet logisch. Als je te veel brood eet, dan kun je leren een normale hoeveelheid te eten. Als je te veel patat eet, kun je leren om dit in ‘normale’ hoeveelheden te gaan inplannen. Als je te weinig groenten eet, hoef je niet opeens 3 kilo per dag te eten, maar probeer eens een normale hoeveelheid. Als je te veel snackt, gaan we onszelf forceren helemaal niet meer te snacken. Dat werkt dan heel goed, voor een dag ofzo, tot we een keertje weer wel in de verleiding komen.

Ooit geloofde ik dat suiker echt ‘evil’ was en dat je koste wat het kost geen enkel grammetje geraffineerde suiker moest binnenkrijgen. Dat was ‘evil’ en ongezond en het zou geheid gezondheidsproblemen opleveren. Vervangen met natuurlijke suikers was veel beter en als je maar gezond genoeg at dan heb je ook zeker geen problemen met gewicht. Ik kookte mijn maaltijden zelf, mijn sauzen en ook al die baksels. Als het maar uit mijn eigen keuken kwam, dan zou alles goed komen.

Deze gedachtegang, bijna religieus te noemen, verbiedt elk grammetje suiker in de kipfilet en als je je maar goed genoeg houdt aan de regel, dan kun je zo het beloofde land van vrijheid in voeding en gewicht binnenlopen.

Behalve dat regels helemaal geen vrijheid bieden, maar restricties. Niet iedereen vindt dat erg, sommigen vinden dat prettig. Vooral als je écht gelooft dat het zo werkt. Als de restricties toevallig best goed bij je passen.

Ik was ook zo iemand. De restricties werkten voor me, ik was er ook flexibel mee. want ik vond het best leuk. Ik vond (en vind) het leuk om zelf mijn verse avondmaaltijden te creëren en dingen te bakken. Heerlijk zelfs. Het was makkelijk voor me, omdat de restricties me één van mijn grootste hobby’s hebben doen ontdekken: koken en bakken. En ik was er nog goed in ook. Het was een plek waar ik mijn creatieve uiting vond. Een plek waar ik rust vond en mijn gedachten op orde kon brengen. Onverwacht brachten de restricties me dus veel meer, en was het voor mij een heel simpel leven. De restricties hebben dus veel voor me gedaan, maar niet omdat de restricties nodig waren of logisch.

Toen ik meer kinderen kreeg, had ik ook minder tijd en gingen de restricties drukken. Wat een gedoe eigenlijk. Al die regels in m’n hoofd over wat zogezegd ‘gezond’ zou moeten zijn en de druk om het ook voor mezelf en mijn kinderen allemaal in perfectie te volgen. Nu ik niet meer dat rustige kindloze leven had, werden de voordelen van in de keuken staan minder. Het was niet meer zo ontspannen en ik had minder tijd.

En veel mensen houden niet eens van veel in de keuken staan, of eindeloos bakken. Het is eerder een drempel, een obstakel, gedoe. Dat is niet gek, iedereen heeft z’n eigen hobby’s en eigen dingen die je het gevoel geven tot leven te komen. En dan is het ook niet vreemd dat je, eerder dan ik, knettergek werd van de restricties. Dat het tegen je werkt, dat het je levensvreugde doet afnemen en dat je dan maar liever mét suiker door het leven gaat dan al dat gedoe.

Inmiddels is er voldoende gebalanceerde info beschikbaar over suiker, vanuit experts en wetenschap. We weten inmiddels dat veel suiker écht niet slim is, en dat dit niet vóór je werkt. We weten inmiddels ook dat er geen religieuze restricties hoeven te worden gebruikt en dat het ten allen tijde 100% vermeden moet worden. We weten dat een beetje suiker echt kan, zonder gezondheidsnadelen. Dit is allemaal netjes vertaald in richtlijnen door het WHO (World Health Organization), zodat we niet meer in het wilde weg dingen hoeven te roepen en vooral: gokken. (zie hier voor de richtlijnen)

Suiker is niet evil. Het maakt niet uit of je geraffineerde suiker of een dure ‘natuurlijke’ suiker gebruikt. Het is allemaal hetzelfde. Je hoeft niet bang te zijn voor suiker. Suiker kan jou nergens toe dwingen. Echt, echt, echt niet. Als je op een onbewoond eiland terecht komt zonder taartjes, zul je niet sterven omdat je ze niet kunt eten. Het kan je niet met een mes aan het keel bevelen meer te eten. Uiteindelijk doe je dat zelf. Ja, maar ik vind dat stroopwafelijs en stroopwafelchocolade en stroopwafel chocoladeletters zo lekker. Ja, precies, ik ook.

Stroopwafelijs, stroopwafelchocolade en stroopwafel chocoladeletters bevatten suiker. Maar ook vet. Waarom denken we dan dat de suiker hetgeen is dat je ‘in de ban’ houdt? Het bevat een fijne ‘sweetspot’ hoeveelheid suiker. Maar ook een fijne ‘sweetspot’ hoeveelheid vet. In het boek Zout, suiker, vet kun je lezen hoe de perfecte combi suiker, vet en zout ons hart en hersenen doet laten zingen. ‘Meer, ik wil meer, meeeeer, zo lekker!!!’ Dus ja, er is een sweetspot die ervoor zorgt dat je meer, meer, meer wilt. In die combinatie zout, suiker en vet. Niet alleen suiker. Waarom suiker de schuld geven? Misschien zijn stroopwafels en al z’n verwanten gewoon veel te lekker en houden wij mensen van heel lekker?

Je kunt echt leren om binnen de verantwoorde richtlijnen je suikerinname onder controle te krijgen. Je bent geen slachtoffer van eten. Ja, het is lastig want dat stroopwafelijs, stroopwafelchocolade en de stroopwafel chocoladeletters zijn zo lekker. Ja, het is lastig om maat te houden in een wereld waar alles in overvloed is – en waar de overvloed alleen maar toeneemt. Ik zeg het nog een keer: dat is écht heel moeilijk. Ik snap het. Ik weet het. Ik voel dat ook.

De restricties geven valse veiligheid. Geen geraffineerde suiker voelt veilig, want dan ‘mag’ je al die dingen toch niet. En eerlijk, je hebt ook geen stroopwafelijs, stroopwafelchocolade en stroopwafel chocoladeletters nodig in je leven. Echt niet. Maar je bent pas echt vrij als je uit eigen keuze kunt eten wat je wilt eten, en toch meestal het gezonde kiest, en af en toe die stroopwafeldingen. Zonder extreme hoeveelheden.

Ik wilde officieel een introductie geven aan onze volledig herschreven suikercursus, die natuurlijk niet voor niets ‘De baas over suiker‘ heet (in juli vernieuwd). Maar de nieuwsbrief is een beetje lang geworden, dus dat bewaar ik voor een andere keer. Als je geen introductie nodig hebt, mag je natuurlijk altijd mee doen, hij begint morgen. (klik dan hier).

Sorry voor het veelvuldig gebruik van het woord stroopwafels. Ik vind ze heel lekker, en opeens is het stroopwafelijs in de aanbieding bij de Lidl, heeft AH stroopwafel melkchocolade en zag ik gister een chocoladeletter met stroopwafel in de Hema. Wat???! Dat is veel stroopwafel voor deze stroopwafel fan 😉 Het moest er toch even uit 😉

Veel liefs, en geniet van dit heeeeerlijke weer (wat een cadeau, zo half oktober!!!! YESSS!)

Sharon

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*