Van Voedzo naar AtSharons, het hoe en waarom

Van Voedzo naar AtSharons, het hoe en waarom
november 12, 2017 Sharon
In voeding

Toen ik 7 jaar geleden met Voedzo begon, was dit uit passie voor gezond eten, naar mijn idee de beste basis voor een gezond lichaam. Hoewel ik nog steeds een enorme passie heb voor gezond eten, is dit de afgelopen 7 jaar behoorlijk uitgegroeid. Dit jaar vond ik het zoveel ‘gegroei’, dat ik besloot te stoppen met bloggen op Voedzo. Dat wat ik daar gebouwd heb vind ik nog steeds geweldig, maar tegelijkertijd ben ik zelf teveel veranderd om nog met dezelfde passie over de onderwerpen te schrijven waar ik toen over schreef. Het was tijd voor iets nieuws. Ik wist toen nog niet dat AtSharons.nl het nieuwe ging zijn, maar voila. Daar zijn we dan 🙂

Waar ik eerst ALLES probeerde op gebied van gezond eten – zoveel mogelijk weglaten van geraffineerde suikers, zuivelvrij, glutenvrij, grotendeels raw, superfoods, groene smoothies, Weston Price, al die dingen. En bij elke stap heb ik iets geleerd. En ik heb van elke stap, elke les, genoten.

Toch begon het te knagen. Inmiddels was ik moeder van 2 kinderen, had ik vrij kritische eters en naarmate de drukte toenam, des te minder ik even lekker een maaltijd kon maken dat kon voldoen aan de eisen. Ik genoot er nog steeds van, maar had simpelweg de tijd niet. Daarnaast waren het wel erg veel ‘regels’. Waarbij ik soms maar lunchte met een hand noten (in elk geval glutenvrij, kuch), waarbij ik steeds vaker pannenkoeken ging bakken voor mijn dochter (waarbij ik niet weet hoe verstandig het is om pannenkoeken en ‘gezonde’ muffins te communiceren als gezond, wat voor invloed heeft dat op de eetcultuur en haar ‘normaal’?) want boe brood.

Sommige dingen had ik al geschrapt, omdat ik het niks vond. Of omdat ik bijvoorbeeld zwanger was en over m’n nek ging bij alleen de gedachte aan een groene smoothie of superfoods, en dat is nooit meer goedgekomen.

Op een dag was ik klaar. Het koste veel tijd, ik vond pannenkoeken en wafels (ook al glutenvrij en weet ik veel wat nog meer vrij) geen goede gewoonte en ging regel voor regel schrappen. Toen we naar Amerika verhuisden kwam daar nog een goede portie regel-schrappen bij. Ik moet zeggen, die vrijheid is goed. Het is fijn om niet bang te zijn voor eten, denken dat je direct ongezonder bent wanneer je voedingsmiddel x eet en het is al helemaal prettig om te weten dat kinderen ook echt wel iets kunnen hebben. Het is vooral fijn om je vrij te voelen, zonder gedachten dat je het niet goed genoeg/niet gezond genoeg/een loedermoeder bent.

Hoewel ik heb genoten van het avontuur, geniet ik nu nog meer van waar het me geleid heeft.

Ik zag ook dingen in het gezonde voedingswereldje waar ik niet zo blij van werd. Voor sommigen was het nooit goed genoeg. Het was nooit gezond genoeg. Als je niet genas van je ziekten, had je vast dat wondermiddel nog niet geprobeerd. En waarschijnlijk deed je het gewoon niet goed. Ik zag mensen die minder contact kregen met andere mensen, omdat ze andere voedingsideeën hadden. Ik zag mensen die zich steeds meer isoleerden, zodat ze konden eten wat ze wilden eten. Ik zag mensen die steeds meer gingen schrappen. Ik zag mensen die op basis van hele onwetenschappelijke therapeuten hun gehele eetpatroon bizar omgooiden, zonder dat daar echt een hele goede reden was, en zonder dat daar verbetering was. Maar met de hoop dat het misschien toch ooit kwam, gingen ze door met het zeer, zeer gelimiteerde dieet. Ik zag mensen die niet meer normaal konden omgaan met mensen die anders dachten over voeding. Ik zag dat een verschil in opvatting in voeding een reden was om vriendschappen te laten verwateren. Ik zag mensen hun eigen maaltijden meenemen naar feestdagen, ook al was er geen enkele allergie. Ik zag mensen die verschillende opvattingen over voeding een goede reden vonden om iemand volledig zwart te maken, af te kraken en aan de schandpaal te nagelen.

Het grappige/ironische/hypocriete is, ooit stond ik daar met één voet in. Ik snap het. Ik snap de gedachtegang. Sommige dingen deed ik tot op zekere hoogte ook. Ik typ dit echter niet als een hypocriet, ook niet als verwijt, maar ik typ het als iemand die eerst anders dacht, ervaring heeft opgedaan, meer studie heeft gedaan, en mijn ideeën heeft veranderd. Ik trok mijn voet eruit, en toen stond ik er naast. Ik heb er een tijd naast gestaan en ernaar gekeken. Het kostte me steeds meer energie. Ik kon het niet meer, en nog steeds vind ik de meeste berichten over gezond eten echt dodelijk vermoeiend en weinig inspirerend. De meningen die daarna volgen (op Facebook bijvoorbeeld), daar begin ik niet meer aan.

Nog steeds heb ik enorme passie voor gezonde voeding. Niet meer zoals toen ik begon. Maar ik houd echt van gezonde voeding. Gewoon, in balans, niet teveel, in vrijheid. Je mag eten wat je wilt. Iedereen is vrij. Maar niet als regel, maar in vrijheid. Als jij je beter voelt met een groene smoothie, hoef je het niet te laten omdat ik toevallig een beetje moet overgeven in m’n mond als ik eraan denk. Zo hebben we allemaal onze eigen voorkeuren en dat is prima. Ik houd nu van brood (ook plofbrood), maar wel volkoren. Volkoren granen, groenten, fruit, peulvruchten. Vlees, vis en kip, maar niet teveel. Zuivel (kaas = geweldig).

Nog steeds vind ik het heel belangrijk om weinig vrije suikers te eten, en dit ook als gewoonte aan mijn kinderen mee te geven. Een reep chocolade en een goede verjaardagstaart mét suiker ontbreekt niet (ooooh), maar de hagelslag, chocoladepasta en roze koeken hebben we nog steeds alleen als traktatie, niet als standaard ‘gezond’ tussendoortje (kuch). Onderscheid tussen tussendoortjes (mini-maaltijden die niet Instagram waardig zijn) en traktaties (taart, koek, snoep, chocolade, kruidnoten, ongeacht of het met echte suiker of natuurlijke ingredienten is gemaakt) vind ik één van de belangrijkste dingen op het gebied van gezond eten om bewust te monitoren en goed in te bouwen.

Want in mijn optiek maakt het weinig uit of je verjaardagstaart bestaat uit suiker of bijzondere zoete korrels uit het tropisch oerwoud waarbij een fractie mineralen stand gehouden heeft. Taart eet je niet voor de mineralen. En taart is een traktatie, voor een verjaardag. Een bijzondere gelegenheid dus. Taart eet je niet elke dag en is ook niet bedoeld om als ‘gezond’ te communiceren. Ook niet als het met amandelmeel, geprakte dadels en kokosolie wordt gemaakt.

Voor mensen en kinderen met een allergie of intolerantie (een echte) is het natuurlijk anders. Dit betekent niet dat de voedingsmiddelen waar je allergisch/intolerant voor bent, voor iedereen slecht zijn. Ik kan een flink aantal rauwe groentes en fruit niet goed eten, omdat mijn mond daarvan kapot gaat. Ook krijg ik een allergische reactie op alcohol. Ja echt. Uiteraard betekent dit dat ik hiermee moet omgaan, wat prima te doen is. Een rauwe tomatensalade zul je me niet snel zien eten. Het betekent niet dat iedereen deze voedingsmiddelen nu moet laten staan, omdat je er mogelijk allergisch voor kunt zijn. Dat is vreemde logica.

Buiten voeding, zijn er een aantal andere dingen waar ik al langere tijd mee bezig ben, die belangrijker voor me zijn voor een goede gezondheid. Als je daar nieuwsgierig naar bent, lees dan hier verder.

Comments (17)

  1. Marianne 6 maanden geleden

    Beste Sharon,
    Wat mooi en recht uit je hart geschreven. Veel herkenning hier….😃
    Ironisch: sta ik net weer lekker een soort van in balans in het “eetleven”, blijkt dochterlief (17) een koemelk en glucosestroop intolerantie te hebben!
    Gelukkig weet ik hier al het een en ander van.😉
    Veel succes en vooral plezier bij de ze nieuwe stap. Ik blijf je zeker volgen!
    Groetjes,
    Marianne

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Ach jeetje, dat is wel even een omslag! Kan me de ironie volledig voorstellen :O Sterkte daarmee!! (een glucosestroop intolerantie, jeetje, dat bestaat dus ook! :O )

  2. Cora 6 maanden geleden

    Mooi geschreven Sharon en ik begrijp je helemaal! Eten zoals het voor jou goed voelt, niet doorslaan en genieten van eten is zo belangrijk. Succes hoor!

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Dankjewel Cora 😀

  3. Manon 6 maanden geleden

    Wat een verademing! Zelf ging ik van grotendeels veggie, suiker- en glutenvrij op advies van een voedingsdeskundige naar paleo (dus weer meer vlees, de suikers en gluten bleven). Na 1 jaar paleo voelde ik mij nog altijd moe en begon het eten van veel vlees mij steeds meer tegen te staan. En met een peuter van 2, vielen niet alle paleo recepten even goed. Nu eten we meer van alles wat: af en toe een boterham als lunch of ontbijt, afgewisseld met groene smoothies, homemade granola en andere dingen. Ik heb meer energie, meer plezier in koken en blije eters aan tafel. Bedankt voor jouw verfrissende blik!

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Ah leuk, dankjewel voor het delen! Vind ik ook tof om te lezen 😀

  4. Stien Zweers 6 maanden geleden

    Hoi Sharon ,
    Wat goed van je dat je de omzwaai gemaakt hebt ! Ik ben heel trots op je !
    Het is eigenlijk zo dat je zo erg verdiepen in welke voeding wel of niet mag , een soort religie is geworden en je meer vervuld bent van gedachten over eten dan over God , over de hogere waarden in dit leven .
    Ik lees graag nog veel meer van jou ! Oma Stien

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Lief Oma Stien! Precies zoals je beschrijft inderdaad, zo is het veel gezelliger 😀

  5. JW 6 maanden geleden

    Wow goed stuk dit! Heerlijk weer even het gezonde eten in perspectief zien. Top

  6. Angré 6 maanden geleden

    Eerlijk geschreven Sharon. Ik herken veel van je verhaal. En je ‘oma’s kippensoep’ blijft de lekkerste! ❤

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Ahhh zo leuk, dat is ook echt mijn favoriet, helemaal met dit weer 😀 😀 xxx

  7. Ninon 6 maanden geleden

    Zo inspirerend en heerlijk dat je weer bent begonnen met bloggen. Gezond eten is HEERLIJK, maar “niet gezond” eten net zo! 🙂 Ik ben het helemaal met je eens, die (ongeschreven) regels (in ons hoofd) maken het juist helemaal niet gezond… zo veel stress en drukte. Maar ik vind het wel heerlijk om betere of gezondere gewoontes aan te leren hoor 🙂 – lekker kefir maken van rauwe melk, en vervolgens echt genieten van de geweldige boter die ik van het bovenste laagje room maak :-). Niks is lekkerder! Anyway…. alles met mate, I so agree! Nogmaals, blij dat je weer blogt en ik lees weer graag mee, ook al laat ik bijna nooit wat achter. Bedankt voor je openheid en wijsheden! Liefs, Ninon.

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Ahh wat leuk dat je even wat schrijft, vind ik leuk! En helemaal eens, heerlijk die vrijheid he 😀 xxx

  8. Judith 6 maanden geleden

    Ben net toevallig op je site gekomen en ben met veel plezier aan het lezen! In het bericht hierboven schrijf je dat door sommige rauwe groenten je mond kapot gaat. Hoe uit zich dat bij jou en om welke groenten gaat het? Ik denk dat ik er ook last van heb.

    Groetjes, Judith

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Hai Judith! Welkom!!! 😀 Het gaat vooral om rauwe tomaat, paprika, maar ook aubergine, zure dressing op sla, en aardbei, bessen, kers, citrusvruchten, ananas. Niet altijd direct, maar ik krijg een branderig gevoel in mijn mond en zie aan mijn tong dat het echt ‘kapot’ gaat, soort van barstjes. Daarna smaakt eten vreemd voor een tijdje. Niet als ik op tijd stop hoor, vaak kan ik een beetje eten en zodra ik het voel moet ik stoppen 😀 Ik hoop dat je het niet hebt, want het is wel jammer 😀 Herken je dit of is het toch iets anders?

  9. Andrea v Aggelen 6 maanden geleden

    Ha Sharon, ik miste je al. Ook ik heb veel fases doorlopen. Nu staat gezondheid voorop maar zeker ook gezelligheid. Die groene smoothies waren heerlijk. Maar geniet nu zoveel meer van mijn havermout. Succes met je nieuwe site. Blijf je volgen X Andrea

    • Auteur
      Sharon 6 maanden geleden

      Tof Andrea, en leuk om te lezen! Welkom terug 😀

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*